Verbum

мянёк, ✂, м.

Тое, што і мянтуз.

мянташка, ✂, ж.

1. Наждачная лапатка, якой востраць косы.

2. перан. Пра таго, хто многа і без толку гаворыць (разм.).

|| прым. мянташачны, ✂.

мянтуз, ✂, м.

Прэснаводная драпежная рыба сямейства трасковых з падоўжаным целам і плямістай скурай.

|| прым. ментузовы, ✂.

мянушка, ✂, ж.

1. Імя, якое даюць хатняй жывёліне.

   • У яго сабакі была мянушка Бялюсь.

2. Жартоўнае або канспірацыйнае імя чалавека.

   • Партыйная м.

мянціць, ✂; незак.

1. Вастрыць мянташкай.

   • М. касу.

2. перан., што, чым і без дапаўнення. Гаварыць многа і без толку, лапатаць (разм.).

   • М. языком.

мяняцца, ✂; незак.

1. Рабіць узаемны абмен, абменьвацца.

   • М. кнігамі.

2. Замяшчаць адзін аднаго, зменьвацца.

   • У камандзе мяняюцца трэнеры.

3. Рабіцца іншым, зменьвацца.

   • Надвор’е мяняецца.

|| незак. замяняцца, ✂.

|| незак. перамяняцца, ✂.

|| зак. памяняцца, ✂.

|| наз. мена, ✂.

мяняць, ✂; незак.

1. Абменьваць адну рэч на другую.

2. Зменьваць адно чым-н. другім аднародным.

   • М. работу.
   • М. грошы (разменьваць).

3. Рабіць іншым, зменьваць.

   • М. рашэнне.

|| незак. замяняць, ✂.

|| зак. памяняць, ✂.

|| наз. мена, ✂.

мярзляк, ✂, м. (разм.).

Чалавек, вельмі адчувальны да холаду, марозу.

|| ж. мярзлячка, ✂.

|| прым. мярзляцкі, ✂.

мярзота, ✂, ж. (разм.).

Тое, што выклікае агіду; подласць.

• Мярзотай займацца не буду.

мярзотнік, ✂, м. (разм.).

Мярзотны, подлы чалавек; нягоднік.

• Многа яшчэ мярзотнікаў на зямлі.

|| ж. мярзотніца, ✂.

|| прым. мярзотніцкі, ✂.