Verbum

пітны, ✂.

Прыгодны для піцця, які мае адносіны да піцця.

• Пітная вада.
• Пітная сода.

пітон, ✂, м.

Вялікая неядавітая змяя сямейства ўдаваў, якая жыве пераважна ў джунглях.

|| прым. пітонавы, ✂.

пітэкантрап, ✂, м. (спец.).

Найбольш ранні выкапнёвы чалавек, які ў эвалюцыі папярэднічаў неандэртальцу.

піўная, ✂, ж.

Гандлёвае прадпрыемства рознічнага гандлю півам.

піўнушка, ✂, ж. (разм. пагард.).

Тое, што і піўная.

піхаць, ✂; незак.

Тое, што і пхаць.

|| аднакр. піхнуць, ✂.

|| наз. піханне, ✂.

піхта, ✂, ж.

Вечназялёнае хваёвае дрэва з мяккімі плоскімі шыпулькамі і з прама стаячымі шышкамі.

|| прым. піхтавы, ✂.

піца, ✂, ж.

Ежа — тонкая аладка з цеста з запечанымі на ёй пад соусам кавалачкамі мяса, сыру, гародніны, грыбоў.

піццё, ✂, н.

1. гл. піць.

2. Тое, што п’юць, напітак.

   • Салодкае п.

піць, ✂; незак.

1. Глытаць вадкасць.

   • П. каву.
   • Хочацца п.

2. Тое ж пра віно, спіртныя напіткі.

   • П. за чыё-н. здароўе.
   • Пі — хоць заліся! (пра вялікую колькасць спіртных напіткаў; разм.).

3. Ужываць спіртное; п’янстваваць.

   • Муж не п’е і не курыць.
   • П. без просыпу.

◊

• Як піць даць (разм.) — напэўна, абавязкова.

|| зак. выпіць, ✂.

|| наз. піццё, ✂ і пітво, ✂.