Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

перапрэлы, ✂.

  1. Сапрэлы поўнасцю.

    • Перапрэлае лісце.
  2. Сапсаваны ад прэння.

    • Перапрэлая скура.

|| наз. перапрэласць, ✂.

перапрэць, ✂; зак.

Сапрэць поўнасцю.

  • Угнаенне перапрэла.

|| незак. пераправаць, ✂.

|| наз. пераправанне, ✂.

перапуд, ✂, м. (разм.).

Моцны спалох.

  • Падскочыць з перапуду.

перапудзіцца, ✂; зак. (разм.).

Перапужацца.

  • Коні перапудзіліся.

перапудзіць, ✂; зак. (разм.).

Перапужаць.

  • Сабака перапудзіў авечак.

перапужацца, ✂; зак.

Моцна спужацца.

  • П. да смерці.

перапужаць, ✂; зак.

Моцна спужаць.

перапынак, ✂, м.

Прамежак часу, на які спыняецца якая-н. дзейнасць.

  • Абедзенны п.
  • П. у занятках.

перапыніцца, ✂; зак.

Прыпыніцца на кароткі час.

  • Размова перапынілася.

|| незак. перапыняцца, ✂.

перапыніць, ✂; зак.

  1. Спыніць або прыпыніць якое-н. дзеянне.

    • П. сяўбу.
  2. Умяшаннем спыніць таго, хто гаворыць, робіць што-н.

    • П. дакладчыка пытаннем.
    • П. на паўслове.
  3. Спыніць, затрымаць у час руху.

    • Прахожых перапыніў патруль.

|| незак. перапыняць, ✂.