Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

перапрэлы, .

  1. Сапрэлы поўнасцю.

    • Перапрэлае лісце.
  2. Сапсаваны ад прэння.

    • Перапрэлая скура.

|| наз. перапрэласць, .

перапрэць, ; зак.

Сапрэць поўнасцю.

  • Угнаенне перапрэла.

|| незак. пераправаць, .

|| наз. пераправанне, .

перапуд, , м. (разм.).

Моцны спалох.

  • Падскочыць з перапуду.

перапудзіцца, ; зак. (разм.).

Перапужацца.

  • Коні перапудзіліся.

перапудзіць, ; зак. (разм.).

Перапужаць.

  • Сабака перапудзіў авечак.

перапужацца, ; зак.

Моцна спужацца.

  • П. да смерці.

перапужаць, ; зак.

Моцна спужаць.

перапынак, , м.

Прамежак часу, на які спыняецца якая-н. дзейнасць.

  • Абедзенны п.
  • П. у занятках.

перапыніцца, ; зак.

Прыпыніцца на кароткі час.

  • Размова перапынілася.

|| незак. перапыняцца, .

перапыніць, ; зак.

  1. Спыніць або прыпыніць якое-н. дзеянне.

    • П. сяўбу.
  2. Умяшаннем спыніць таго, хто гаворыць, робіць што-н.

    • П. дакладчыка пытаннем.
    • П. на паўслове.
  3. Спыніць, затрымаць у час руху.

    • Прахожых перапыніў патруль.

|| незак. перапыняць, .