Verbum

перажыванне, ✂, н.

Душэўны стан, выкліканы якімі-н. моцнымі адчуваннямі, уражаннямі.

• Цяжкія перажыванні.

перажываць, ✂; незак.

1. гл. перажыць.

2. за каго-што і без дапаўнення. Хвалявацца, нервавацца з прычыны чаго-н., быць у стане душэўнага неспакою ў сувязі з чым-н.

   • Пасварылася з суседкай, а цяпер перажываю.

перажытак, ✂, м.

Тое, што захавалася ад мінулага і не адпавядае сучасным нормам, астатак устарэлага.

• Перажыткі даўніны.

|| прым. перажытачны, ✂.

перажыць, ✂; зак.

1. Зазнаць у жыцці.

   • П. вялікую радасць.
   • Перажылі лета гарачае, перажывём і ліха хадзячае (з нар.).

2. Пражыць даўжэй за каго-, што-н.

   • П. сваіх равеснікаў.

3. Выцерпець, перанесці што-н.

   • Ён не мог п. абразы.

|| незак. перажываць, ✂.

перазарадзіць, ✂; зак.

Зарадзіць зноў.

• П. ружжо.
• П. фотаапарат.

|| незак. перазараджаць, ✂.

|| наз. перазарадка, ✂.

|| прым. перазарадны, ✂.

перазваніць, ✂; зак. (разм.).

1. Пазваніць, набраўшы зноў нумар тэлефона.

   • Дрэнна чуваць, перазваніце.

2. Пазваніць па тэлефоне ўсім, многім або з многіх месцаў.

   • П. усім знаёмым.
   • З усіх таксафонаў перазваніў — не працуюць.

|| незак. перазвоньваць, ✂.

перазвон, ✂, м.

Гукі некалькіх званоў, званочкаў.

• Сталёвы п. кос (перан.).

перазвоньваць, ✂; незак.

1. гл. перазваніць.

2. Званіць папераменна ці адначасова ва ўсе званы.

пераздароўкацца, ✂; зак. (разм.).

Павітацца з усімі, многімі.

пераздаць, ✂; зак.

1. Здаць, перадаць у карыстанне што-н. нанава, на іншых умовах.

   • П. зямлю ў арэнду.
   • П. пакой.

2. Здаць, раздаць зноў, паўторна (карты).

3. Здаць экзамен, залік паўторна (разм.).

   • П. фізіку на чацвёрку.

|| незак. пераздаваць, ✂.

|| наз. пераздача, ✂.

• Дапусціць да пераздачы экзаменаў.