Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

перавясла, , н.

  1. Саламяны жгут для звязвання снапоў, кулёў.

  2. Звязка, вясло.

    • П. ключоў.

перагаварыць, ; зак.

  1. Абмяняцца думкамі, коратка пагаварыць.

    • П. адзін на адзін.
  2. Гучна, многа гаворачы, прымусіць замаўчаць іншых (разм.).

    • Яго не перагаворыш.

|| незак. перагаворваць, .

перагавор, , м.

  1. мн. Дзелавы абмен думкамі пры высвятленні якіх-н. пытанняў, умоў і пад.

    • Дыпламатычныя перагаворы.
  2. Размова, кароткая спрэчка (разм.).

    • Заказаць міжгародні п.
    • Адбыўся н. з суседкай, цяпер не размаўляем.

|| прым. перагаворны, .

  • П. пункт.

перагар, , м.

Непрыемны пах з рота ад вялікай колькасці выпітых спіртных напіткаў.

  • Ад суседа патыхала перагарам.

|| прым. перагарны, .

перагараваць, ; зак.

Перанесці, перажыць (нястачу, гора).

  • Зіму як-небудзь перагаруем.

перагарадзіць, ; зак.

Раздзяліць перагародкай.

  • П. пакой.

|| незак. перагароджваць, .

перагарнуць, ; зак.

Перавярнуць старонку ці ліст чаго-н.

  • П. некалькі старонак.

|| незак. перагортваць, .

перагародка, , ж.

  1. Тонкая сценка, што дзеліць на часткі якое-н. памяшканне, сховішча.

    • Дашчаная п. ў хаце.
    • Засек з перагародкамі.
  2. перан. Тое, што аддзяляе адно ад другога, з’яўляецца перашкодай паміж чым-н. (кніжн.).

    • Саслоўныя перагародкі.
  3. Унутраная сценка, што перагароджвае якую-н. поласць.

    • Насавая п.

|| прым. перагародачны, .

перагартаваць, ; зак.

Залішне загартаваць, сапсаваць празмернай загартоўкай.

  • П. сталь.

|| незак. перагартоўваць, .

|| наз. перагартоўванне, , перагартоўка, і перагарт, .

|| прым. перагартавальны, .

перагартаць, ; зак.

Гартаючы, перабраць лісты, старонкі чаго-н.

  • П. часопіс.

|| незак. перагортваць, .