Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

пені, нескл., н.

У Англіі і некаторых іншых краінах: дробная разменная манета.

пеністы, ✂.

З пенай, а таксама які ўтварае пену (у 1 знач.).

  • П. квас.
  • Пеністае мыла.

|| наз. пеністасць, ✂.

пеніцца, ✂; незак.

Быць пеністым; пакрывацца пенай.

  • Пеняцца хвалі.

|| зак. успеніцца, ✂.

пеніцылін, ✂, м.

Лекавы прэпарат, антыбіётык, прыгатаваны з некаторых відаў грыбковай цвілі або сінтэтычна.

  • Ін’екцыі пеніцыліну.

|| прым. пеніцылінавы, ✂.

пеніць, ✂; незак.

Рабіць пеністым.

  • Вецер пеніў хвалі.

|| зак. успеніць, ✂.

пенка​1, ✂, ж.

Плеўка, якая ўтвараецца на некаторых вадкасцях пры іх астыванні.

  • Здымаць пенкі (таксама перан. браць сабе лепшае).

|| памянш. пеначка, ✂.

пенка​2, ✂, ж.

Лёгкі порысты вогнетрывалы матэрыял, які ўжыв., напр., для вырабу люлек для курэння.

  • Марская н.

|| прым. пенкавы, ✂.

  • Пенкавая люлька.

пенны, ✂.

  1. гл. пена.

  2. Пакрыты пенай, пеністы або напоўнены вадкасцю з вялікай пенай.

    • Пенная вада.
    • П. вогнетушыцель.

пенс, ✂, м.

Дробная англійская манета, пені.

пенсія, ✂, ж.

Грашовае забеспячэнне за выслугу гадоў, па інваліднасці, непрацаздольнасці і пад.

  • Выйсці на пенсію.

|| прым. пенсіённы, ✂.

  • П. ўзрост (па дасягненню якога належыць пенсія).