Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

пельмені, , м.

Кулінарны выраб — род маленькіх піражкоў з прэснага цеста, начыненых мясным або рыбным фаршам.

  • Сібірскія п.

|| прым. пельменны, .

  • П. цэх.

пельменная, , ж.

Сталовая, у якой пельмені з’яўляюцца абавязковай стравай.

пелюшцы, .

Закраіны ў начоўках.

пемза, , ж.

Лёгкая порыстая вулканічная парода, кавалкі якой ужыв. для паліроўкі, чысткі.

|| прым. пемзавы, .

пена, , ж.

  1. Пузырыстая маса, якая ўтвараецца на паверхні некаторых вадкасцей.

    • Марская п.
    • Мыльная п.
    • Зняць пену з супу.
  2. Густая белаватая з пузыркамі сліна, якая выступае на губах пры некаторых хваробах, моцным хваляванні.

    • З пенай на губах гаварыць (таксама перан. у гневе, раз’юшанасці; разм. неадабр.).

|| прым. пенны, .

пенал, , м.

Падоўжаная скрыначка для ручак, алоўкаў, гумак і пад.

  • Школьны п.

|| прым. пенальны, .

пенальці, нескл., н.

У футболе: адзінаццаціметровы штрафны ўдар па варотах.

пенапласт, , м.

Порыстая пластмаса.

|| прым. пенапластавы, .

пенаты, (уст. жарт.).

Родны дом, родны кут (ад імя пенатаў — старажытнарымскіх багоў, апекуноў дамашняга ачага).

  • Вярнуцца да сваіх пенатаў.
  • Бацькоўскія п.

пеначка, , ж.

Невялічкая пеўчая птушка атрада вераб’іных з бурым апярэннем.