Verbum

труціцца, ✂; незак. (разм.).

Прымаць атруту з мэтай самагубства або зазнаваць шкоднае дзеянне атрутнага рэчыва.

|| наз. тручэнне, ✂.

труціць, ✂; незак.

Знішчаць атрутай.

• Т. мышэй.

|| зак. вытруціць, ✂.

|| наз. тручэнне, ✂.

трушанка, ✂, ж.

Тое, што і трасянка.

трушком, прысл.

Дробнай рыссю.

• Конь бег т.

трушок, ✂, м. (разм.).

Павольны бег, трух.

• Конь перайшоў на т.

трушчыцца, ✂; незак. (разм.).

Ламацца, крышыцца.

• Лёд трушчыцца.

трушчыць, ✂; незак. (разм.).

1. Біць, крышыць на дробныя часткі.

   • Т. шкло.

2. Ламаць, крышыць, разбураць.

   • Танкі трушчылі ўсё на сваім шляху.

|| зак. струшчыць, ✂.

тры, ліч.

1. Лік, лічба і колькасць 3.

   • На тры дні.

2. Тое, што і тройка (у 2 знач.).

   • За сачыненне атрымаў т.

|| парадкавы ліч. трэці, ✂.

трыадзінства, ✂, н.

Адзінства трох сутнасцей, з’яў, рыс.

○

• Драматычнае трыадзінства — адзінства часу, месца і дзеяння, якое захоўвалася класічнай драматургіяй.

трыадзіны, ✂.

Які складаецца з трох частак, трох элементаў, што ўтвараюць адзінства.