Verbum

людская, ✂, ж. (уст.).

Памяшканне для слуг пры панскім маёнтку.

людскі, ✂.

1. Чалавечны, паважлівы.

   • Людскія адносіны.

2. Добры, прыгодны для чаго-н.

   • Гэта людская рэч.

|| наз. людскасць, ✂.

людцы, ✂, н. (разм.).

Ласк. да людзі (у 1 знач.),

• Л. добрыя, ратуйце!

люк, ✂, м.

1. Адтуліна, якая закрываецца векам, напр. на палубе карабля і інш.

   • Каналізацыйны л.

2. Адтуліна для зброі ў борце судна, самалёта і інш. (спец.).

   • Люкі для кулямётаў.

|| прым. люкавы, ✂.

люкс​¹, ✂, м. (спец.).

Адзінка вымярэння асветленасці.

люкс​², прым., нязм.

1. Багаты, раскошны па абсталяванню, абслугоўванню.

   • Каюта л.
   • Атэлье л.

2. Вышэйшага класа, разраду, гатунку.

   • Шакалад л.

|| прым. люксавы, ✂.

люлька​¹, ✂, ж.

Прылада для курэння, якая складаецца з цыбука і коўшыка для тытуню.

• Пыхкаць люлькай.

|| памянш. люлечка, ✂.

|| прым. люлечны, ✂.

люлька​², ✂, ж.

1. Тое, што і калыска (у 1 знач.).

2. Вісячы памост з бартамі для падымання на вышыню рабочых, будаўнічых матэрыялаў, інструментаў для работы на вышыні.

3. Частка лафета (спец.).

|| прым. люлечны, ✂.

• Л. транспарцёр.

люляць, ✂; незак.

Рытмічна гойдаць з боку ў бок ці зверху ўніз; калыхаць.

• Л. дзіця.

|| наз. люлянне, ✂.

люмбага, нескл., н. (спец.).

Востры боль у паясніцы; прастрэл.