Verbum

лютаваць, ✂; незак.

Праяўляць лютасць, жорсткасць.

• Лютуе вораг.
• Лютавала зіма (перан.).

лютніст, ✂, м.

Музыкант, які іграе на лютні.

лютня, ✂, ж.

Старадаўні струнны шчыпковы музычны інструмент.

|| прым. лютневы, ✂.

люты​¹ ✂ прым.

1. Злы, бязлітасны.

   • Л. вораг.
   • Л. звер.

2. перан. Вельмі моцны ў сваім праяўленні, невыказна цяжкі.

   • Лютая злосць.
   • Лютыя маразы.

|| наз. лютасць, ✂.

люты​², ✂, м.

Другі месяц каляндарнага года.

|| прым. лютаўскі, ✂.

• Лютаўскія завірухі.

лютэранін, ✂, м.

Той, хто вызнае лютэранства.

|| ж. лютэранка, ✂.

лютэранства, ✂, н.

Пратэстанцкае веравызнанне, якое ўзнікла на аснове вучэння Лютэра і было накіравана супраць каталіцтва і рымскага папы.

|| прым. лютэранскі, ✂.