Verbum

стэрэатыпія, ✂, ж. (спец.).

Тэхніка вырабу стэрэатыпаў.

|| прым. стэрэатыпічны, ✂.

стэрэатыпны, ✂.

1. гл. стэрэатып.

2. Які часта паўтараецца ў нязменным выглядзе, шаблонны, трафарэтны (кніжн.).

   • Стэрэатыпныя выразы.

|| наз. стэрэатыпнасць, ✂.

стэрэафанія, ✂, ж. (спец.).

Перадача ці ўзнаўленне гуку, якія даюць магчымасць вызначыць напрамак гучання і размяшчэння крыніцы гуку ў прасторы.

|| прым. стэрэафанічны, ✂.

• С. запіс.
• Стэрэафанічнае кіно.

стэтаскапія, ✂, ж.

Праслухванне сэрца, лёгкіх пры дапамозе стэтаскопа.

|| прым. стэтаскапічны, ✂.

стэтаскоп, ✂, м. (спец.).

Медыцынская драўляная або пластмасавая трубка для выслухвання сэрца, сасудаў, лёгкіх.

|| прым. стэтаскопны, ✂.

су..., прыстаўка.

1. Ужыв. пры ўтварэнні назоўнікаў і абазначае:

   • 1) сумеснасць, саўдзел, напр. сунаймальнік, суадказчык, сустаршыня;
   • 2) падабенства, напр. суглінак, супесак, сукравіца;
   • 3) сукупнасць, зборнасць, напр. суквецце, суплоддзе.

2. Ужыв. пры ўтварэнні прыметнікаў і абазначае:

   • 1) суадноснасць пэўнай якасці паміж прадметамі, напр. суадносны, сугучны;
   • 2) збліжэнне, супадзенне ў прасторы або ў часе, напр. сучасны, сумежны.

3. Ужыв. пры ўтварэнні дзеясловаў і абазначае сумеснасць, суправаджэнне або ўстанаўленне суадносін паміж чым-н., напр. сумясціць, суіснаваць, суаднесці.

суаднесці, ✂; зак.

Выявіць, устанавіць суадносіны паміж чым-н.

• С. паказанні сведак.
• С. факты.

|| незак. суадносіць, ✂.

|| наз. суаднясенне, ✂.

суаднесціся, ✂; зак.

Быць суаднесеным, супастаўленым.

• Гэтыя два паняцці суадносяцца паміж сабой.

|| незак. суадносіцца, ✂.

суадносіны, ✂.

Узаемная сувязь, адносіны паміж чым-н.

• С. паняццяў.

суадносны, ✂.

Які знаходзіцца ў суадносінах з чым-н.

• Суадносныя паняцці.

|| наз. суадноснасць, ✂.