Verbum

фанатэкар, ✂, м.

Работнік фанатэкі.

фандаваць, ✂; зак. і незак. (спец.).

Уключыць (-чаць) у фонд (у 2 знач.).

• Ф. тавары.

|| наз. фандаванне, ✂.

фанема, ✂, ж.

У мовазнаўстве: абстрактная гукавая адзінка мовы, якая ў розных пазіцыях выконвае сэнсаадрознівальную функцыю.

|| прым. фанемны, ✂ і фанематычны, ✂.

фанендаскоп, ✂, м.

Медыцынскі прыбор для праслухоўвання хворых, які складаецца з дзвюх гнуткіх слыхавых трубак, злучаных гукаўлоўнай камерай.

|| прым. фанендаскопны, ✂.

фанера, ✂, ж.

1. Тонкія драўляныя пласціны для абліцоўкі сталярных вырабаў.

2. Матэрыял са склееных тонкіх пласцін дрэва з перакрыжаваным размяшчэннем валокнаў драўніны.

   • Трохслойная ф.

|| прым. фанерны, ✂.

фанераваць, ✂; незак.

Абліцоўваць фанерай.

|| наз. фанераванне, ✂ і фанероўка, ✂.

|| прым. фанеровачны, ✂.

фанетыка, ✂, ж.

1. Раздзел мовазнаўства, які вывучае гукі мовы.

   • Эксперыментальная ф.

2. Гукавы склад мовы.

   • Ф. усходніх гаворак.

|| прым. фанетычны, ✂.

фанза​¹, ✂, ж.

Сялянская хата ў Кітаі, Карэі.

|| прым. фанзавы, ✂.

фанза​², ✂, ж.

Кітайская шаўковая тканіна, падобная да тафты.

|| прым. фанзовы, ✂.

• Ф. сарафан.

фанограф, ✂, м.

Прыбор для запісу і ўзнаўлення гукаў (мовы, музыкі, спеваў).

|| прым. фанаграфічны, ✂.