Verbum

фас, ✂, м.

Выгляд спераду, з твару.

• Фатаграфавацца ў ф.
• Павярнуцца фасам.

|| прым. фасны, ✂.

фасаваць, ✂; незак.

Раскладваць, разважваць і ўпакоўваць што-н. у пэўных колькасцях, дозах.

• Ф. пячэнне.
• Ф. муку.

|| зак. расфасаваць, ✂.

|| наз. фасаванне, ✂, фасоўка, ✂, расфасоўванне, ✂ і расфасоўка, ✂.

|| прым. фасовачны, ✂ і расфасовачны, ✂.

• Фасовачная машына.

фасад, ✂, м.

Пярэдняя галаўная частка будынка, што выходзіць на вуліцу.

|| прым. фасадны, ✂.

фаска, ✂, ж. (спец.).

1. Навостраны бок ляза, скошаны край шкла, металічных, драўляных і іншых вырабаў.

2. Кадачка з вушкамі (разм.).

фасоліна, ✂, ж.

Адно зерне фасолі.

фасоля, ✂, ж.

Аднагадовая бабовая расліна з доўгімі вузкімі пладамі (стручкамі), а таксама самі стручкі і яе насенне.

|| прым. фасолевы, ✂.

фасон, ✂, м.

1. Форма, крой, па якіх што-н. пашыта.

   • Модны ф. касцюма.

2. Знешні выгляд, форма якога-н. прадмета.

   • Ф. мэблі.

3. Паказная франтаватасць; шык (разм.).

   • Трымаць ф. (важнічаць, франціцца).

|| прым. фасонны, ✂.

фасоністы, ✂.

1. Прыгожага, моднага фасону.

   • Фасоністае плацце.

2. Пра чалавека: франтаваты, франсісты.

   • Ф. кавалер.

|| наз. фасоністасць, ✂.

фасонны, ✂.

1. гл. фасон.

2. Які мае адносіны да вырабаў пэўнай мадэлі, а таксама ўскладненай мадэлі, фасону (спец.).

   • Фасоннае ліццё.

фасоўшчык, ✂, м.

Рабочы, які займаецца фасоўкай.

• Ф. тавараў.
• Аптэчны ф.

|| ж. фасоўшчыца, ✂.

|| прым. фасоўшчыцкі, ✂.