Verbum

фалькларыст, ✂, м.

Спецыяліст па фальклору.

|| ж. фалькларыстка, ✂.

|| прым. фалькларысцкі, ✂.

фалькларыстыка, ✂, ж.

Навука аб народнай творчасці.

|| прым. фалькларыстычны, ✂.

фальклор, ✂, м.

Вусная народная творчасць, сукупнасць народных абрадавых дзеянняў.

• Беларускі славесны ф.

|| прым. фальклорны, ✂.

фальсіфікаваць, ✂; зак. і незак. (кніжн.).

Падрабіць (падрабляць), сказіць (скажаць) з мэтай выдаць за сапраўднае.

• Ф. гісторыю.

|| наз. фальсіфікацыя, ✂.

|| прым. фальсіфікацыйны, ✂.

фальсіфікатар, ✂, м. (кніжн.).

Той, хто фальсіфікуе што-н.

|| ж. фальсіфікатарка, ✂.

|| прым. фальсіфікатарскі, ✂.

фальсіфікацыя, ✂, ж. (кніжн.).

1. гл. фальсіфікаваць.

2. Падробленая рэч, якая выдаецца за сапраўдную, падробка.

фальстарт, ✂, м.

У спорце: старт, узяты кім-н. з удзельнікаў спаборніцтва раней, чым патрэбна.

фальц, ✂, м. (спец.).

1. Месца згібу аддрукаванага аркуша пры фальцаванні.

2. Згіб на месцы змацавання тонкіх металічных лістоў.

3. Тое, што і паз.

фальцаваць, ✂; незак. (спец.).

1. Згінаць (аддрукаваны аркуш) пэўным чынам.

   • Ф. кнігу.

2. Згінаючы і заціскаючы канцы, злучаць (металічныя лісты).

|| зак. сфальцаваць, ✂.

|| наз. фальцаванне, ✂ і фальцоўка, ✂.

|| прым. фальцовачны, ✂ і фальцавальны, ✂.

• Фальцовачнае шво.
• Фальцавальны цэх.

фальцоўшчык, ✂, м.

Рабочы, які займаецца фальцоўкай.

|| ж. фальцоўшчыца, ✂.