Verbum

клясці, ✂; незак.

Пасылаць праклёны; праклінаць.

|| наз. кляцьба, ✂.

клясціся, ✂; незак.

1. чым і без дапаўнення. Даваць клятву; урачыста абяцаць што-н.; прысягаць.

   • Клянёмся Радзіму аберагаць.
   • К. ў вернасці сябрам.

2. Праклінаць каго-н.

|| зак. паклясціся, ✂.

клятва, ✂, ж.

Урачыстае абяцанне, запэўненне.

• К. ў дружбе.

|| прым. клятвенны, ✂.

клятвапарушальнік, ✂, м. (кніжн.).

Той, хто парушае клятву.

|| ж. клятвапарушальніца, ✂.

клятвапарушэнне, ✂, н.

Парушэнне дадзенай клятвы.

клятчасты, ✂.

Які мае ўзор, рысунак у клетку 1 (у 3 знач.).

• Клятчастае кашнэ.

клятчатка, ✂, ж.

1. Рэчыва, з якога складаецца абалонка клетак расліны.

2. Рыхлая падскурная злучальная тканка ў арганізме чалавека і жывёлы.

|| прым. клятчатачны, ✂.

кляўза, ✂, ж. (разм.).

1. Дробязная прыдзірлівая скарга; нагавор, паклёп.

   • Сорамна займацца кляўзамі.

2. Прыдзірлівы дробны судовы іск (уст.).

|| прым. кляўзны, ✂.

кляўзнік, ✂, м. (разм.).

Той, хто займаецца кляўзамі.

|| ж. кляўзніца, ✂.

|| прым. кляўзніцкі, ✂.

кляўзнічаць, ✂; незак. (разм.).

Займацца кляўзамі; нагаворваць, паклёпнічаць.

|| зак. накляўзнічаць, ✂.