Verbum

быллё, ✂, н., зб.

Высакарослае сцяблістае пустазелле; бур’ян.

◊

• Зарасці (парасці) быллём (разм.) — адысці ў нябыт, забыцца.

былы́, ✂.

1. Мінулы, прошлы.

   • Былыя падзеі.
   • Успамінаць былое (наз.).

2. Які страціў ранейшае становішча, прызначэнне.

   • Б. студэнт.
   • Былая слава.

быль, ✂, ж.

1. Тое, што сапраўды было, адбывалася ў адрозненне ад небыліцы.

   • Пераплялася б. з небыліцай.

2. Апавяданне аб праўдзівым здарэнні.

   • Б. перадаецца з пакалення ў пакаленне.

быльнёг, ✂, м.

Тое, што і быльнік.

бы́льнік, ✂, м.

Адзін з відаў палыну; чарнобыль.

• З быльніку вязалі венікі і мётлы.

|| прым. быльнікавы, ✂.

быстрахо́дны, ✂.

З вялікай хуткасцю руху.

• Б. кацер.

|| наз. быстраходнасць, ✂.

бы́стры, ✂.

1. Які хутка цячэ, лётае, бегае.

   • Быстрая плынь.
   • Б. хлопчык.

2. Жывы, праніклівы (пра вочы, позірк і пад.).

   • У дзяўчыны быстрыя вочы.

быстрыня́, ✂, ж.

1. Імклівая плынь у рацэ.

   • Папасці на быстрыню.

2. Вялікая хуткасць.

   • Чуткі распаўсюджваліся з выключнай быстрынёй.

быт, ✂, м.

Агульны жыццёвы уклад, паўсядзённае жыццё.

• Сельскі б.

◊

• Быту не даваць (разм.) — дакучаць, парушаючы чый-н. спакой.

|| прым. бытавы, ✂.

• Бытавыя паслугі.

бытава́ць, ✂; незак.

Існаваць, мець месца.

• Такая думка даўно бытуе ў народзе.

|| наз. бытаванне, ✂.

• Б. вуснай народнай творчасці.