Verbum

здыхацца, ✂; зак.

Тое, што і аддыхацца.

• Так бегла, што цяпер з. не магу.

здыхаць, ✂; незак.

Паміраць (пра жывёлу і, груба, пра чалавека).

• З. ад нуды (перан. вельмі нудзіцца, сумаваць; разм.).

здыхляк, ✂, м. (разм. пагард.).

Пра слабага, худога чалавека.

здыхляціна, ✂, н. (разм.).

1. ж. Труп дохлай жывёліны.

2. перан., м. і ж.

   • Тое, што і здыхляк (жарт. і пагард.).

зебра, ✂, ж.

Дзікі афрыканскі конь з паласатай (чорнай і светла-жоўтай) афарбоўкай поўсці.

|| прым. зебравы, ✂.

з’едлівы, ✂.

Злосна-насмешлівы, ядавіты, які імкнецца дапячы.

• З. крытык.
• З. тон.

|| наз. з’едлівасць, ✂.

з’езд​¹, ✂, м.

1. гл. з’ехацца.

2. Сход прадстаўнікоў якіх-н. вялікіх арганізацый, груп насельніцтва і пад.

   • З. славістаў.

|| прым. з’ездаўскі, ✂.

з’езд​², ✂, м.

Месца, па якім з’язджаюць, спуск.

• Стромкі з.

з’ездзіць, ✂; зак.

1. Паехаць куды-н. і, пабыўшы, вярнуцца назад.

   • З. у горад.
   • З. па дровы.

2. Зрабіць непрыгодным ад частай язды або стаптаць, папсаваць частай яздой.

   • Калёсы зусім з’ездзілі.
   • З. пожню.

|| незак. з’езджваць, ✂.

зеленавата-...

Першая частка складаных слоў са знач. з зялёным адценнем, напр. зеленавата-буры, зеленавата-сіні.