Verbum

паленне, ✂, н., зб.

Палёны.

• Злажыць п. пад навес.

палеограф, ✂, м.

Спецыяліст па палеаграфіі.

палепшыцца, ✂; зак.

Стаць лепшым.

• Здароўе палепшылася.
• Надвор’е палепшылася.

|| незак. паляпшацца, ✂.

|| наз. паляпшэнне, ✂ і палепшанне, ✂.

палепшыць, ✂; зак.

Зрабіць лепшым.

• П. якасць прадукцыі.
• П. настрой.

|| незак. паляпшаць, ✂.

|| наз. паляпшэнне, ✂ і палепшанне, ✂.

палетак, ✂, м.

Участак поля, які выкарыстоўваецца пад пасевы.

• Кукурузныя палеткі.

|| прым. палетачны, ✂ і палеткавы, ✂.

палец, ✂, м.

1. Адна з пяці рухомых канцавых частак кісці рукі, ступні нагі (у чалавека) або лапы (у жывёлы).

   • Безыменны палец.

2. У машынах, механізмах і пад.: замацаваная дэталь у выглядзе акруглага стрыжня (спец.).

◊

• Па пальцах пералічыць каго-што (разм.) — назваць (пра невялікую колькасць каго-, чаго-н.).

• Праз пальцы глядзець на каго-што (разм. неадабр.) — свядома не заўважаць чаго-н. недазволенага.

• Палец аб палец не ўдарыць або пальцам не паварушыць (разм. неадабр.) — нічога не зрабіць.

• Як свае пяць пальцаў ведаць каго-што (разм.) — ведаць вельмі добра.

• Пальцам паказваць на каго-што (разм.) — указваць, звяртаць асобую ўвагу на каго-, што-н.

• Вакол або кругом пальца абвесці каго (разм.) — спрытна ашукаць.

• Пальца ў рот не кладзі каму (разм.) — пра чалавека, які не ўпусціць выпадку выкарыстаць у сваіх інтарэсах промах, даверлівасць іншага.

• З пальца выссаць або высмактаць (разм.) — выдумаць, сказаць без належных падстаў.

|| памянш. пальчык, ✂.

|| прым. пальцавы, ✂.

• П. сустаў.

палёгка, ✂, ж.

1. гл. палегчыць.

2. Стан лёгкасці, вызвалення ад чаго-н.

   • Адчуць палёгку.

палёт, ✂, м.

Рух, перамяшчэнне па паветры.

• П. ракеты.
• П. на Марс.
• П. думкі (перан.).
• Птушка высокага палёту (перан. пра чалавека, які займае важнае становішча; разм. іранічны сэнс).

|| прым. палётны, ✂.

• Палётная вага (вага лятальнага апарата, гатовага да палёту).

палёўка, ✂, ж.

Жывёліна атрада грызуноў, падобная на мыш.

палі...

Першая частка складаных слоў, якая ўжыв. замест «полі...», калі націск у другой частцы падае на першы склад, напр. палітэхнікум, паліглот, паліклініка.