Verbum

палеглы, ✂.

Які прыгнуўся сцяблом да зямлі (пераважна пра збожжавыя расліны).

• Палеглая збажына.

|| наз. палегласць, ✂.

• П. жыта.

палегчы, ✂; зак.

1. Легчы (пра многіх).

   • Дзеці палеглі спаць.

2. Прыгнуцца сцяблом да зямлі (пра злакі).

   • Жыта палягло.

3. перан. Загінуць, быць забітым (пра многіх).

   • У тым баі палягло многа салдат.

|| незак. палягаць, ✂.

|| наз. паляганне, ✂.

• П. пасеваў.

палегчыць, ✂; зак.

1. Зрабіць менш цяжкім, аблегчыць.

   • П. пераправу.

2. Змякчыць, паслабіць.

   • П. боль.

|| незак. палягчаць, ✂.

|| наз. палягчэнне, ✂ і палёгка, ✂.

палежваць, ✂; незак. (разм.).

Трохі, час ад часу ляжаць

• П. на печы.

палезці, ✂; зак.

1. Пачаць лезці (у 1, 3 і 7 знач.).

   • П. на дрэва.
   • Хлапчукі палезлі ў сад.
   • П. біцца.
   • П. ў кішэнь.

2. Пачаць выпадаць (пра валасы, поўсць).

   • Валасы ўжо палезлі.

палемізаваць, ✂; незак.

Весці палеміку.

• П. з дакладчыкам.

палеміка, ✂, ж.

Спрэчка пры абмеркаванні, высвятленні навуковых, літаратурных, палітычных пытанняў.

• Вострая палітычная п.

палеміст, ✂, м.

Чалавек, які ўмее ці любіць палемізаваць.

|| ж. палемістка, ✂.

палемічны, ✂.

1. Які мае адносіны да палемікі, уласцівы для палемікі.

   • П. тон.

2. Які заключае ў сабе палеміку.

   • Палемічная літаратура.

|| наз. палемічнасць, ✂.

палена, ✂, н.

1. Кавалак распілаванага і рассечанага бервяна на паліва.

• Асінавае п.

1. перан. Непаваротлівы, тупы чалавек лаянк.).

|| памянш. паленца, ✂.