Verbum

грубіць, ✂; незак.

Тое, што і грубіяніць.

|| зак. нагрубіць, ✂.

грубіян, ✂, м.

Чалавек, які груба і дзёрзка адносіцца да іншых.

|| ж. грубіянка, ✂.

|| прым. грубіянскі, ✂.

грубіяніць, ✂; незак.

Гаварыць грубасці, абыходзіцца дзёрзка, некультурна з кім-н.

|| зак. нагрубіяніць, ✂.

грубіянства, ✂, н.

Паводзіны грубіяна; грубасць, дзёрзкасць.

грубка, ✂, ж.

Невялікая, звычайна кафельная, пакаёвая печ.

грубы​¹ ✂ прым.

1. Недастаткова культурны, недалікатны.

   • Грубыя паводзіны.
   • Грубае абыходжанне.
   • Груба (прысл.) адказаць.

2. Недастаткова апрацаваны, няўмела зроблены.

   • Грубая мэбля.
   • Грубая работа.

3. Прыблізны, не распрацаваны падрабязна.

   • Г. падлік.
   • Груба (прысл.) кажучы (прыблізна).

4. Які выходзіць за межы элементарных правіл.

   • Грубая памылка.
   • Грубае парушэнне законнасці.

◊

• Грубыя кармы — раслінныя кармы (сена, салома, мякіна і пад.) з адносна малой колькасцю пажыўных рэчываў.

• Грубы голас — глухі, нізкі.

|| наз. грубасць, ✂.

грубы​² ✂ прым.

1. Вялікі, тоўсты.

   • Стол з грубых дошак.

2. Цвёрды, каляны навобмацак.

   • Грубая шэрсць.
   • Грубае палатно.

грувасткі, ✂.

Цяжкі і масіўны.

• Грувасткая мэбля.

|| наз. грувасткасць, ✂.

грувасціцца, ✂; незак.

Узвышацца бязладнай кучай, утвараць нагрувашчанне чаго-н.

• Грувасціліся горы бітай цэглы.
• На беразе возера грувасціліся скалы.

|| зак. нагрувасціцца, ✂.

грувасціць, ✂; незак.

Бязладна навальваць адзін прадмет на другі.

• Г. мэблю.
• Г. падрабязнасці (перан.)

|| зак. згрувасціць, ✂ і нагрувасціць, ✂.