Verbum

пакусваць, ✂; незак.

Кусаць мала, калі-нікалі.

• Нервова п. цыгарэту.

пакута, ✂, ж.

Вялікая фізічная або душэўная мука.

• Вочы, поўныя пакуты.
• Душэўныя пакуты.

пакутаваць, ✂; незак.

1. Цярпець пакуты.

   • П. ад зубнога болю.

2. Пераносіць якія-н. нягоды, цяжкасці.

   • П. ад беззямелля.

пакутлівы, ✂.

1. Які прычыняе пакуты, мукі.

   • П. кашаль.
   • Пакутлівае пытанне.

2. Які выяўляе пакуту, муку; выкліканы пакутай, мукай.

   • П. твар.
   • Пакутлівыя слёзы.

|| наз. пакутлівасць, ✂.

пакутнік, ✂, м.

Чалавек, які перанёс або пераносіць пакуты.

• Пакутнікі канцлагераў.

|| ж. пакутніца, ✂.

|| прым. пакутніцкі, ✂.

пакутны, ✂.

1. Тое, што і пакутлівы (у 1 знач.).

   • П. боль.

2. Які пераносіць, церпіць пакуты.

   • П. чалавек.

палавець, ✂; незак.

1. Набываць палавы колер.

   • Палавее ячмень.

2. Вызначацца сваім бледна-жоўтым колерам.

   • Неба палавела.

|| зак. запалавець, ✂.

палавік, ✂, м.

Вузкі доўгі дыванок з грубай тканіны, які рассцілаецца на падлозе.

палавіна, ✂, ж.

1. Адна з дзвюх роўных частак, якія разам складаюць цэлае.

   • П. памідора.
   • П. справы.
   • П. зімы прайшла.
   • Першая п. гульні (у спорце).

2. Сярэдзіна якой-н. адлегласці, прамежку часу.

   • Праехаць палавіну дарогі.
   • П. восьмай вечара.

3. Асобная частка жылога памяшкання (уст.).

   • Парадная п. дома.

4. Пра жонку (разм. жарт.).

   • Мая п. ў ад’ездзе.

|| памянш. палавінка, ✂.

|| прым. палавінны, ✂.

палавінчаты, ✂.

1. Які складаецца з дзвюх частак, палавін (спец.).

   • Палавінчатая цэгла (бітая).

2. перан. Пазбаўлены цэласнасці, паслядоўнасці, які не даводзіць чаго-н. да канца.

   • Палавінчатыя меры.
   • Палавінчатае рашэнне.

|| наз. палавінчатасць, ✂.