Verbum

саладзець, ✂; незак.

Станавіцца салодкім, саладзейшым.

саладзільня, ✂, ж.

Памяшканне, дзе прарошчваюць зерне на солад.

саладзіны, ✂ (спец.).

Гушча, якая застаецца пасля вінакурэння, піваварэння і ідзе на корм жывёле.

◊

• Знацца (разбірацца) як свіння на саладзінах (разм.) — зусім не разбірацца.

|| прым. саладзінны, ✂.

саладзіць, ✂; зак.

1. Рабіць салодкім.

   • С. чай.
   • С. кісель.

2. Прарошчваць зерне для атрымання соладу.

   • С. ячмень.

|| зак. пасаладзіць, ✂ і засаладзіць, ✂.

саладкакорань, ✂, м.

Травяністая расліна, саладкаваты корань якой ужываецца ў медыцыне як слабіцельнае, а таксама ў тэхніцы; лакрыца.

|| прым. саладкакораневы, ✂.

саладосць, ✂, ж.

1. гл. салодкі.

2. перан. Адчуванне чаго-н. прыемнага, добрага.

   • На душы с.

саладуха, ✂, ж. (разм.).

Салодкая страва з густазаваранай жытняй мукі.

• Дзеці перабіваліся на бульбе з саладухаю.

салака, ✂, ж.

Дробная марская рыба сямейства селядцоў.

салама...

Першая частка складаных слоў; ужыв. замест «салома...», калі націск у другой частцы слова падае на першы склад, напр. саламакрутка, саламарэзка, саламатрэс.

саламандра, ✂, ж.

Хвастатае земнаводнае.

• Гіганцкая чорная с.

|| прым. саламандравы, ✂.