Verbum

экстра​¹, нескл., прым.

Самы лепшы, найвышэйшы (пра якасць, гатунак тавару).

• Гарэлка э.

экстра..., прыстаўка.

Утварае назоўнікі і прыметнікі са знач.:

• 1) найвышэйшы, напр. экстраклас, экстракрышталічны;
• 2) які выходзіць за межы звычайнага, напр. экстраардынарны, экстразанальны, экстрамодны;
• 3) экстраны, напр. экстрапошта, экстрафрахт.

экстраардынарны, ✂, ж. (кніжн.).

Незвычайны, рэдкі; проціл. ардынарны.

○

• Экстраардынарны прафесар — пасада ў навучальнай установе, якую займаў звышштатны прафесар.

|| наз. экстраардынарнасць, ✂.

экстравагантны, ✂, ж. (кніжн.).

Занадта своеасаблівы, які разыходзіцца з агульнапрынятымі нормамі.

• Э. ўчынак.
• Э. касцюм.

|| наз. экстравагантнасць, ✂.

экстракт, ✂, м.

Тое, што і выцяжка (у 2 знач.).

|| прым. экстрактны, ✂.

экстранны, ✂.

1. Тэрміновы, неадкладны.

   • Экстраннае тармажэнне.

2. Надзвычайны, непрадугледжаны.

   • Экстранныя расходы.

|| наз. экстраннасць, ✂.

экстрасэнс, ✂, м.

Чалавек, які валодае экстрасэнсорным успрыманнем.

экстрасэнсорны, ✂, (спец.).

Які мае адносіны да звышпачуццёвага ўспрымання.

|| наз. экстрасэнсорнасць, ✂.

экстрэмальны, ✂.

Крайні па сваім праяўленні (сіле, велічыні), які вылучаецца такім праяўленнем.

• Экстрэмальныя ўмовы.

экстрэмізм, ✂, м.

Схільнасць да крайніх поглядаў і мер (звычайна ў палітыцы).

|| прым. экстрэмісцкі, ✂.