Verbum

цеча, ✂, ж.

1. Пранікненне вадкасці цераз шчыліну, прабоіну.

2. Дзірка, прабоіна, праз якую працякае вадкасць куды-н.

цечка, ✂, ж. (спец.).

Перыяд палавой актыўнасці ў самак млекакормячых.

цешча, ✂, ж.

Жончына маці.

|| прым. цешчын, ✂.

цешыцца, ✂; незак.

1. Адчуваць радасць, задавальненне.

   • Ц. дасягнутымі поспехамі.

2. Радавацца, весяліцца.

   • Цешыліся дарослыя і дзеці, чуліся песні.

3. Забаўляцца, гуляць.

   • Дзіця ц. новай цацкай.

4. Суцяшаць, абнадзейваць сябе.

   • Людзі цешыліся думкай аб лепшым будучым.

|| зак. пацешыцца, ✂.

цешыць, ✂; незак.

1. Выклікаць радасць, задавальняць.

   • Атрыманы ўраджай цешыў хлебароба.

2. Радаваць, весяліць.

   • Усё, што здарылася, яго не цешыла, а засмучала.

3. Забаўляць.

   • Ц. дзіця цацкамі.

4. Суцяшаць, абнадзейваць.

   • Ц. сябе надзеяй на лепшае.

|| зак. пацешыць, ✂.

цяпліцца, ✂ і цепліцца, ✂, незак.

Гарэць слабым полымем, слаба свяціцца.

• Яшчэ цяпліўся касцёр.
• У хаце цяпліўся агеньчык.
• Цепліцца надзея (перан. яшчэ ёсць, не зусім прапала).

цяпліць, ✂ і цепліць, ✂, незак.

Абаграваць памяшканне, палячы ў печы або раскладаючы агонь; саграваць.

• Печ слаба цяпліла хату.