Verbum

руплівы, ✂.

Які імкнецца зрабіць як мага больш і лепш; дбайны; клапатлівы, старанны.

• Р. чалавек.
• Руплівая праца.

|| наз. руплівасць, ✂.

рупны, ✂.

Тое, што і руплівы.

• Р. гаспадар.

|| наз. рупнасць, ✂.

руса...

Першая частка складаных слоў са знач. з русым, напр. русабароды, русавалосы, русакосы.

русавалосы, ✂.

З русымі валасамі.

• Р. хлопец.

|| наз. русавалосасць, ✂.

русавы, ✂.

Тое, што і русявы.

|| наз. русавасць, ✂.

русак, ✂, м.

Шэры заяц, які захоўвае аднолькавую афарбоўку зімой і летам.

|| прым. русаковы, ✂.

русалка, ✂, ж.

У народных павер’ях — істота ў выглядзе аголенай жанчыны з доўгімі распушчанымі валасамі, якая жыве ў вадзе або жыце.

|| памянш.-ласк. русалачка, ✂.

|| прым. русалчын, ✂.

русізм, ✂, м. (спец.).

Слова ці моўны зварот, запазычаныя якой-н. мовай з рускай або ўтвораныя па рускаму ўзору.

русіст, ✂, м.

Вучоны — спецыяліст па русістыцы.

|| ж. русістка, ✂.

|| прым. русісцкі, ✂.

русістыка, ✂, ж.

Сукупнасць навук, якія вывучаюць рускую мову, літаратуру і культуру.