Verbum

завадатай, ✂, м. (разм.).

Тое, што і завадатар.

завадатар, ✂, м. (разм.).

Той, хто пачынае, арганізоўвае што-н., з’яўляецца ініцыятарам чаго-н., зачыншчык, верхавод.

|| ж. завадатарка, ✂.

завадзіць, ✂; зак. (разм.).

Пашкодзіць.

• Лішняя капейка не з.
• Гэта яго здароўю не з.

завадзь, ✂, ж.

Невялікі заліў ракі ці возера з запаволеным цячэннем.

◊

• Ціхая завадзь — бяспечнае, спакойнае месца.

завадны, ✂.

З заводам, які прыводзіцца ў дзеянне заводам (у 3 знач.).

• Завадная лялька.

заваёва, ✂, ж.

1. гл. заваяваць.

2. Тое, што заваявана, дасягненне, набытак.

   • Рэвалюцыйныя заваёвы.

заваёўнік, ✂, м.

Той, хто заваяваў або заваёўвае што-н.

• Заваёўнікі космасу (перан. высок.).

|| ж. заваёўніца, ✂.

заваёўніцкі, ✂.

Накіраваны на заваяванне чужых зямель, захопніцкі.

• Заваёўніцкая палітыка.

заважнічаць, ✂; зак. (разм.).

Пачаць важнічаць.

заважыць, ✂; зак. (разм.).

Паказаць пры ўзважванні пэўную вагу.

• Рыбіна заважыла два кілаграмы.