Verbum

ох, выкл.

1. Выражае пачуццё болю, аблягчэння, здзіўлення.

Ох, якое свежае паветра!

2. Узмацняе слова, да якога прымыкае адно або разам са словамі «як», «які».

Жывецца яму ох як нясоладка.

о́хабень, -бня, мн. -бні, -бняў, м.

Старадаўняе рускае верхняе адзенне ў выглядзе кафтана з чатырохвугольным адкладным каўняром.

о́хра, -ы, ж.

Тое, што і вохра.

|| прым. о́хравы, -ая, -ае.

о́хрыць, -ру, -рыш, -рыць; незак., што (спец.).

Тое, што і вохрыць.