Verbum

бурава́ты, -ая, -ае.

Які мае шэра-карычневае адценне.

бурава́я, -о́й, мн. -ы́я, -ы́х, ж.

Вышка для бурэння.

Працаваць на буравой.

бураве́снік, -а, мн. -і, -аў, м.

Марская птушка з загнутай дзюбай, вузкімі і доўгімі крыламі.

бураві́к, -а́, мн. -і́, -о́ў, м.

Спецыяліст па буравых работах.

буравы́, -а́я, -о́е.

Які мае адносіны да бурэння, зроблены ў выніку бурэння.

Буравая ўстаноўка.

бура́к, -а́, мн. -і́, -о́ў, м.

1. Двухгадовая агародная расліна сямейства лебядовых.

Палоць буракі.

2. Караняплоды гэтай расліны, якія выкарыстоўваюцца як корм, харч, сыравіна.

Убіраць буракі камбайнам.

○

Цукровыя буракі — сорт буракоў, з якіх вырабляюць цукар.

|| памянш. бурачо́к, -чка́, мн. -чкі́, -чко́ў, м.

|| прым. бура́чны, -ая, -ае і бурако́вы, -ая, -ае.

Бурачны колер (лілова-чырвоны). Бураковы сок.

бурака...

Першая састаўная частка складаных слоў са знач. бурак, напр.: буракакапалка, буракарэзка, буракасейны, буракаўборачны.

буракаво́д, -а, М -дзе, мн. -ы, -аў, м.

Спецыяліст па вырошчванні буракоў.

буракаво́дства, -а, н.

Развядзенне і вырошчванне буракоў.

|| прым. буракаво́дчы, -ая, -ае.

Буракаводчая гаспадарка.

буракасе́йны, -ая, -ае.

Які сее і вырошчвае буракі (звычайна цукровыя).

Б. раён.