Verbum

богаадсту́пніцтва, -а, н.

Адмаўленне ад веры ў Бога.

богаслужэ́нне, -я, мн. -і, -яў, н.

Адпраўленне рэлігійных абрадаў у царкве; царкоўная служба.

|| прым. богаслужэ́бны, -ая, -ае.

бо́дня, -і, мн. -і, -яў, ж.

Шырокае металічнае вядро для падняцця пароды ў шахтах.

|| прым. бо́дневы, -ая, -ае.

боегало́ўка, -і, ДМ -ўцы, мн. -і, -ло́вак, ж.

Частка снарада, баявой ракеты, якая ўключае зарад, узрывальнікі, часам сістэму саманавядзення.

Ядзерная б.

боегато́ўнасць, -і, ж.

Гатоўнасць да вядзення баявых дзеянняў.

боезабеспячэ́нне, -я, н.

Забеспячэнне войск узбраеннем і боепрыпасамі.

боепрыпа́сы, -аў.

Баявыя прыпасы: міны, снарады, патроны, бомбы і пад.

Бо́жухна, м. (з вялікай літары; разм.).

Ужыв. як форма звароту да Бога.

бой, бо́ю, мн. баі́, баёў, м.

1. гл. біць.

2. Узброенае сутыкненне, бітва.

Наступальны б.

3. Барацьба, спартыўнае спаборніцтва.

Кулачны б.

4. перан. Змаганне з тым, што перашкаджае ў жыцці і працы.

Б. з недахопамі.

5. зб. Біты посуд, шкло і пад.

Цагляны б.

бо́йка¹, -і, ДМ -йцы, мн. -і, бо́ек, ж.

Прылада для збівання масла.