бі́ла, -а,
1. Унутраная ўдарная частка звона; язык (у 3
2. Падвешаны кавалак жалеза, рэйкі для падачы сігналаў.
3. Верхняя скразная планка або жардзіна ў поручнях лесвіцы, мосце
бі́ла, -а,
1. Унутраная ўдарная частка звона; язык (у 3
2. Падвешаны кавалак жалеза, рэйкі для падачы сігналаў.
3. Верхняя скразная планка або жардзіна ў поручнях лесвіцы, мосце
біле́т, -а,
1. Дакумент, які дае права карыстацца чым
2. Дакумент, які сведчыць аб прыналежнасці каго
3. Лісток з пытаннямі да таго, хто трымае экзамен, іспыт.
Белы білет — пасведчанне аб няздольнасці выконваць ваенную службу.
||
білецёр, -а,
Кантралёр, які правярае ўваходныя білеты.
||
||
білінгві́зм, -у,
Валоданне і папераменнае карыстанне адной і той жа асобай ці калектывам дзвюма рознымі мовамі; двухмоўе.
більён, -а,
Лік, які мае выгляд адзінкі з дзевяццю нулямі ў ЗША і некаторых іншых краінах або адзінкі з дванаццаццю нулямі ў Германіі і іншых краінах Еўропы.
||
білья́рд, -а,
1. Гульня шарамі і спецыяльным кіем на прызначаным для гэтай гульні стале.
2.
||
біно́кль, -я,
Ручная аптычная прылада з дзвюх паралельна злучаных падзорных труб для разглядвання аддаленых прадметаў.
біно́м, -а,
Алгебраічны выраз, які ўяўляе сабой суму або розніцу адначленаў; двухчлен.
бінт, -у,
Марлевая стужка для перавязкі ран, пераломаў
||
||
бінтава́ць, -ту́ю, -ту́еш, -ту́е; -ту́й; -тава́ны;
Перавязваць бінтам.
||
||
||