уяўле́нне, -я, мн. -і, -яў, н.
1. Стварэнне ў думках вобраза каго-, чаго-н. ці ўзнаўленне ў свядомасці атрыманых раней успрыманняў, а таксама канкрэтны вобраз прадмета ці з’явы, які раней уздзейнічаў на органы пачуццяў, а ў гэты момант непасрэдна не ўспрымаецца свядомасцю.
Ва ўяўленні паўсталі эпізоды вайны.
Зрокавыя ўяўленні.
2. Псіхічны працэс, які заключаецца ў стварэнні новых вобразаў на аснове ўжо наяўных шляхам іх пераўтварэння (спец.); творчая фантазія.
У. мастака.
3. Разуменне, веданне чаго-н.
Не мець ніякага ўяўлення пра што-н. Скласці сабе ў. пра што-н.
уя́ўны, -ая, -ае.
Які існуе ва ўяўленні або мажлівы тэарэтычна.
Уяўная небяспека.
Уяўная лінія.
○
Уяўны лік — у матэматыцы: квадратны корань з адмоўнага ліку.
|| наз. уя́ўнасць, -і, ж.
фа, нескл., н.
Чацвёрты гук музычнай гамы, а таксама нота, якая абазначае гэты гук.
фа́брыка, -і, ДМ -рыцы, мн. -і, -рык, ж.
Прамысловае прадпрыемства з машынным спосабам вытворчасці.
Кандытарская ф.
Ф. дзіцячых цацак.
|| прым. фабры́чны, -ая, -ае.
Ф. гудок.
фабрыкава́ць, -ку́ю, -ку́еш, -ку́е; -ку́й; -кава́ны; незак., што.
1. Вырабляць што-н. фабрычным спосабам (уст.).
2. перан. Рабіць ці распаўсюджваць што-н. ілжывае, фальшывае (неадабр.).
Ф. дакументы.
Ф. злосныя плёткі.
|| зак. сфабрыкава́ць, -ку́ю, -ку́еш, -ку́е; -ку́й; -кава́ны (да 2 знач.).
|| наз. фабрыка́цыя, -і, ж. і фабрыкава́нне, -я, н.
фабрыка́нт, -а, М -нце, мн. -ы, -аў, м.
1. Уладальнік фабрыкі.
2. перан. Той, хто фабрыкуе (у 2 знач.) што-н. (неадабр.).
Фабрыканты няпраўды.
|| ж. фабрыка́нтка, -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так (разм.).
|| прым. фабрыка́нцкі, -ая, -ае (да 1 знач.).
фабрыка́т, -у, М -ка́це, мн. -ы, -аў, м.
Гатовы прадукт прамысловай вытворчасці.