Verbum

тутаво́д, -а, М -дзе, мн. -ы, -аў, м.

Спецыяліст у галіне тутаводства.

тутаво́дства, -а, н.

Развядзенне тутавага дрэва як галіна шаўкаводства.

|| прым. тутаво́дчы, -ая, -ае.

ту́таўнік, -а і -у, м.

1. -а. Паўднёвае дрэва сямейства тутавых, лісце якога выкарыстоўваецца як корм для шаўкапрада; тутавае дрэва, шаўкоўніца.

2. -у, зб. Драўніна гэтага дрэва.

тутэ́йшы, -ая, -ае.

Які родам з гэтай мясцовасці, жыве тут, не прыезджы.

Тутэйшыя жыхары.

туф, -у, м.

Порыстая горная парода вулканічнага або асадачнага паходжання, якая выкарыстоўваецца як будаўнічы матэрыял.

|| прым. ту́фавы, -ая, -ае.

ту́флі, ту́фель і -фляў, адз. ту́фель, -фля, м.

Абутак, які закрывае нагу ніжэй шчыкалаткі.

Жаночыя т.

|| памянш. ту́флікі, -аў, адз. ту́флік, -а, м. і ту́фелькі, -лек і -лькаў, адз. ту́фелька, -і, ж.

|| прым. ту́фельны, -ая, -ае і ту́флевы, -ая, -ае.

тухлава́ты, -ая, -ае.

Трохі тухлы.

Тухлаватае мяса.

тухлі́на, -ы, ж. (разм.).

Пратухлыя, сапсаваныя прадукты, а таксама непрыемны пах ад іх.

ту́хлы, -ая, -ае.

Пратухлы, з непрыемным пахам.

Тухлая рыба.

|| наз. ту́хласць, -і, ж.

тухля́ціна, -ы, ж. (разм.).

Пратухлыя прадукты, а таксама пах ад такіх прадуктаў.