Verbum

супраць...

Першая састаўная частка складаных слоў са знач.: які процідзейнічае чаму-н., напр.: супрацьалкагольны, супрацьболевы, супрацьгніласны.

супрацьа́тамны, -ая, -ае.

Прызначаны для абароны ад атамнай зброі.

супрацьзако́нны, -ая, -ае.

Які супярэчыць закону.

С. ўчынак.

|| наз. супрацьзако́ннасць, -і, ж.

супрацьзача́ткавы, -ая, -ае.

Прызначаны для прадухілення цяжарнасці.

С. сродак.

супрацьле́глы, -ая, -ае.

1. Размешчаны насупраць; які ідзе, вядзе ў адваротным кірунку.

С. бераг ракі.

2. Які карэнным чынам адрозніваецца ад чаго-н., не сумяшчальны з чым-н.

Супрацьлеглыя паняцці.

|| наз. супрацьле́гласць, -і, ж. (да 2 знач.).

супрацьпаве́траны, -ая, -ае.

Прызначаны для барацьбы з авіяцыяй праціўніка або для абароны ад яе.

Супрацьпаветраная абарона.

супрацьпаказа́нне, -я, мн. -і, -яў, н. (спец.).

1. Спецыяльная заўвага, якая ўказвае на шкоднасць або немагчымасць ужывання, прымянення чаго-н., якога-н. лякарства, лячэння і інш.

С. да прымянення антыбіётыкаў.

2. Паказанне, якое супярэчыць іншаму паказанню.

супрацьпака́заны, -ая, -ае.

Такі, для якога існуе супрацьпаказанне; недапушчальны для ўжывання.

Супрацьпаказаныя лякарствы.

|| наз. супрацьпака́занасць, -і, ж.

супрацьпаста́віць, -ста́ўлю, -ста́віш, -ста́віць; -ста́ўлены; зак., каго-што каму-чаму.

1. Параўнаць, паказаўшы розніцу, процілегласць прыкмет аднаго і другога.

С. вывады двух даследаванняў.

2. Процідзейнічаючы, накіраваць супраць каго-, чаго-н.

С. розум сіле.

|| незак. супрацьпастаўля́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е.

|| наз. супрацьпастаўле́нне, -я, н.

супрацьраке́тны, -ая, -ае.

Накіраваны супраць ракет, на абарону ад ракетнай зброі.

Супрацьракетная абарона.