Verbum

расхіну́ць, -ну́, -не́ш, -не́; -нём, -няце́, -ну́ць; -ні́; -ну́ты; зак.

1. што. Адвесці ў бакі, адхінуць захінутае; распасцерці.

Р. полы плашча.

Р. кусты.

2. што. Раскрыць (дзверы, акно, заслону і пад.).

3. што. Разгарнуць (што-н. загорнутае, складзенае, скручанае).

Р. торбу са снеданнем.

4. каго-што. Прымусіць расступіцца.

Р. натоўп.

|| незак. расхіна́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

|| наз. расхіна́нне, -я, н.

расхіста́ны, -ая, -ае.

Які стаў слабым, няўстойлівым, хісткім.

Старая расхістаная лесвіца.

расхіста́цца, -а́юся, -а́ешся, -а́ецца; зак.

1. Пачаць моцна хістацца.

Маятнік расхістаўся.

2. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Стаць няўстойлівым ад хістання.

Слупок расхістаўся.

3. перан. Пахіснуцца, разладзіцца.

Дысцыпліна расхісталася.

|| незак. расхі́ствацца, -аецца.

расхіста́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны; зак., што.

1. Раскалыхаць, разгушкаць.

Р. качэлі.

2. Хістаючы, зрабіць няўстойлівым.

Р. слуп.

3. перан. Разладзіць, падарваць.

Р. дысцыпліну.

|| незак. расхі́стваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. расхі́стванне, -я, н.

расхлёбаць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., што.

Тое, што і расхляба́ць.

|| незак. расхлёбваць, -аю, -аеш, -ае.

расхлёбваць гл. расхляба́ць, расхлёбаць.

расхліста́цца, -а́юся, -а́ешся, -а́ецца; зак. (разм.).

Тое, што і расхрыстацца.

|| незак. расхлі́ствацца, -аюся, -аешся, -аецца.

расхліста́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны; зак., што (разм.).

Тое, што і расхрыстаць.

Р. грудзіну.

|| незак. расхлі́стваць, -аю, -аеш, -ае.

расхля́баны, -ая, -ае (разм.).

1. У якім аслаблі мацаванні; расхістаны.

Расхлябаныя дзверы.

2. перан. Пазбаўлены ўстойлівасці, цвёрдасці, віхлясты.

Расхлябаная паходка.

3. перан. Недысцыплінаваны, неарганізаваны (неадабр.).

Р. чалавек.

|| наз. расхля́банасць, -і, ж.

расхля́бацца, 1 і 2 ас. не ўжыв., -аецца; зак. (разм.).

Тое, што ірасхістацца (у 2 і 3 знач.).

|| незак. расхля́бвацца, -аецца.