Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Прадмова Скарачэнні

паўшчува́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; зак., каго.

Пажурыць, падакараць каго-н. з выхаваўчай мэтай.

Панас паўшчуваў сына за паводзіны ў школе.

паўшчэ́млівацца, 1 і 2 ас. адз. не ўжыв., -аецца; -аемся, -аецеся, -аюцца; зак.

Ушчаміцца — пра ўсіх, многіх ці пра ўсё, многае.

паўшчэ́мліваць, -аю, -аеш, -ае; зак., каго-што.

Ушчаміць усіх, многіх або ўсё, многае.

паўяда́цца, 1 і 2 ас. не ўжыв., -а́ецца; зак.

Уесціся — пра ўсё, многае.

Фарба паўядалася ў рукі.

Аборы паўядаліся ў ногі.

пафарбава́цца гл. фарбавацца.

пафарбава́ць гл. фарбаваць.

пафарбо́ўка гл. фарбаваць.

па́фас, -у, м. (кніжн.).

Моцнае натхненне, уздым, энтузіязм.

Гаварыць з пафасам.

П. творчай працы.

|| прым. па́фасны, -ая, -ае.

пах, -у, мн. -і, -аў, м.

Уласцівасць рэчываў, якая ўспрымаецца органамі нюху.

Прыемны п.

П. кветак.

па́ха, -і, ДМ па́се, мн. -і, пах, ж.

Унутраная частка плечавога выгібу.

Несці скрутак пад пахай.

Узяць што-н. пад паху або пад пахі.

Лахі пад пахі (разм.) — узяўшы самае неабходнае, хутчэй выбірацца адкуль-н.

|| прым. па́хавы, -ая, -ае.