Verbum

падко́лка гл. падкалоць¹.

падко́п, -у, м.

1. гл. падкапацца, падкапаць.

2. мн. -ы, -аў. Падземны ход.

Пад падлогай быў п.

3. мн. -ы, -аў, перан. Інтрыгі з мэтай нашкодзіць каму-н. (разм.).

Рабіць п. пад каго-н.

|| прым. падко́пны, -ая, -ае.

падко́пванне гл. падкапацца, падкапаць.

падко́пвацца гл. падкапацца.

падко́пваць гл. падкапаць.

падко́пка гл. падкапаць.

падко́рм гл. падкарміць.

падко́рмачны гл. падкарміць.

падко́рмка гл. падкарміць.

падко́рмліванне гл. падкарміць.