нане́сці¹, -нясу́, -нясе́ш, -нясе́; -нясём, -несяце́, -нясу́ць; -нанёс, -не́сла і -нясла́; -нясі́; -не́сены; зак.
1. чаго. Прынесці ў нейкай колькасці.
Н. грыбоў.
Н. падарункаў.
2. (1 і 2 ас. не ўжыв.), каго-што на каго-што. Наштурхнуць цячэннем вады, ветрам і пад. (разм.).
Лодку нанесла на мель.
3. (1 і 2 ас. не ўжыв.), безас., каго-што. Нечакана з’явіцца, трапіць на каго-, што-н. (разм.).
Нанесла чужынцаў у вёску.
4. што на што. Занесці, адзначыць якія-н. даныя.
Н. азёры на карту.
5. што. Прычыніць, зрабіць (тое, што абазначана назоўнікам).
Н. ўдар.
Н. паражэнне.
|| незак. нано́сіць, -но́шу, -но́сіш, -но́сіць.
|| наз. нанясе́нне, -я, н. (да 4 і 5 знач.).
нане́сці², 1 і 2 ас. не ўжыв., -нясе́; -не́сла і -нясла́; зак., чаго.
Знесці нейкую колькасць яек (пра птушак).
нані́зваць, -аю, -аеш, -ае; незак., што.
Тое, што і нізаць.
на́нка, -і, ДМ -нцы, ж. (спец.).
Грубая баваўняная тканіна з тоўстай пражы, звычайна жоўтага колеру.
|| прым. на́нкавы, -ая, -ае.
нано́с, -у, мн. -ы, -аў, м.
Зямля, пясок і пад., нанесеныя вадой, ветрам.
Пясчаныя наносы.
нано́сны, -ая, -ае.
1. Нанесены ветрам, цячэннем.
Н. пясок.
2. перан. Выпадковы, не ўласцівы каму-н. (разм.).
Наносныя матывы ў паэзіі.
Пазбавіцца ад усяго наноснага (наз.).
нанпарэ́ль, -і, ж. (спец.).
Друкарскі шрыфт, драбнейшы за петыт.
Набраць спасылкі нанпарэллю.
|| прым. нанпарэ́льны, -ая, -ае.