Verbum

канферэ́нц-за́ла, -ы, мн. -ы, -аў, ж.

Зала для ўрачыстых пасяджэнняў, канферэнцый.

канфе́сія, -і, мн. -і, -сій, ж. (кніжн.).

Тое, што і веравызнанне.

|| прым. канфесіяна́льны, -ая, -ае і канфесі́йны, -ая, -ае.

канфеці́, нескл., н.

Рознакаляровыя папяровыя кружочкі, якімі абсыпаюць адзін аднаго на карнавалах, маскарадах і пад.

канфігура́цыя, -і, мн. -і, -цый, ж. (спец.).

Знешнія абрысы, формы чаго-н., а таксама ўзаемнае размяшчэнне прадметаў або іх частак у выглядзе якой-н. фігуры.

К. марскіх берагоў.

К. зорак.

|| прым. канфігурацы́йны, -ая, -ае.

канфідэнцыя́льны, -ая, -ае (кніжн.).

Сакрэтны, даверны.

Канфідэнцыяльная размова.

Паведаміць канфідэнцыяльна (прысл.).

|| наз. канфідэнцыя́льнасць, -і, ж.

канфірма́цыя, -і, ж.

У каталікоў і пратэстантаў (у розных формах) таінства мірапамазання і абрад прыёму ў царкоўную супольнасць.

|| прым. канфірмацы́йны, -ая, -ае.

канфіскава́ць, -ку́ю, -ку́еш, -ку́е; -ку́й; -кава́ны; зак. і незак., што.

Забраць (забіраць) на карысць дзяржавы пастановай дзяржаўнай улады.

К. маёмасць.

|| наз. канфіска́цыя, -і, ж.

канфлі́кт, -у, М -кце, мн. -ы, -аў, м.

Сутыкненне, сур’ёзнае разыходжанне, спрэчка.

Сямейны к.

Узброены к.

|| прым. канфлі́ктны, -ая, -ае.

К. характар.

канфліктава́ць, -ту́ю, -ту́еш, -ту́е; -ту́й; незак., з кім (разм.).

Уступаць у канфлікт, канфлікты.

К. з адміністрацыяй.

канфо́рка, -і, ДМ -рцы, мн. -і, -рак, ж.

1. Чыгунны або металічны кружок над адтулінай у кухоннай пліце (на дровах, газавай і пад.), на які ставіцца каструля, патэльня і інш., а таксама сама такая адтуліна.

Пліта на чатыры канфоркі.

2. Падстаўка для чайніка на самаварнай трубе.

|| прым. канфо́рачны, -ая, -ае.