Verbum

verpflíchten

1. vt

1) (durch A, zu D) абавя́зваць (каго-н., чым-н., да чаго-н.);

ich bin dir zu Dank verpflíchtet я табе́ ве́льмі абавя́заны

2) прыма́ць (на працу) (каго-н.), дамо́віцца (аб рабоце); заключы́ць дагаво́р [умо́ву] (аб працы) (з кім-н.);

j-n als Dólmetscher ~ прыня́ць на пра́цу каго́-н. у я́касці перакла́дчыка

2. ~, sich абавяза́цца;

ich verpflíchte mich für ihn я адка́зваю [руча́юся] за яго́

verpflíchtend a які́ абавя́звае, абавязко́вы

Verpflíchtung f -, -en

1) абавя́зак;

j-m éine ~ áuferlegen ускла́сці на каго́-н. абавя́зак, даручы́ць каму́-н. што-н.

2) абавяза́цельства;

vertrágliche ~ дагаво́рнае абавяза́цельства;

éine éidliche ~ абавяза́цельства, яко́е прыня́та пад прыся́гай;

séinen ~en náchkommen* выко́нваць свае́ абавяза́цельствы;

éine ~ übernéhmen* [éingehen*] узя́ць на сябе́ абавяза́цельства [абавя́зак]

Verpflíchtungserklärung f -, -en гаранты́йнае пісьмо́

verpfúschen vt сапсава́ць, папсава́ць

verpímpeln vt распе́шчваць, ба́лаваць

verplánen vt

1. запланава́ць

2. ~, sichпралічы́цца ў планава́нні

verpláppern, verpláudern vt

1. vt прабалба́таць (які-н. час)

2. ~, sich вы́балбатаць, прагавары́цца

verplémpern

1. vt разм. марнава́ць, марнатра́віць

2. ~, sich

1) разме́ньвацца на дро́бязі

2) легкаду́мна ўлюбля́цца

verplómben vt запламбі́раваць, запламбава́ць