vermúmmen
1.
2. ~, sich заху́твацца, маскірава́цца
vermúmmen
1.
2. ~, sich заху́твацца, маскірава́цца
vermúrksen
vermúten
1) меркава́ць, здага́двацца
2) падазрава́ць;
das lässt sich nur ~ аб гэ́тым мо́жна то́лькі здага́двацца
vermútlich
1.
2.
Vermútung
éine ~ háben меркава́ць;
sich in ~en ergéhen
wir sind nur auf ~en ángewiesen мы мо́жам то́лькі здага́двацца;
éine ~ fállen lássen
éiner ~ náchgehen
vermútungsweise
vernáchlässigen
1) грэ́баваць, пагарджа́ць (чым
2) занядба́ць, закі́нуць (
Vernáchlässigung
vernágeln
1) забіва́ць цвіка́мі
2) падко́ўваць (каня);
er ist wie vernágelt
vernárben
die Wúnde vernárbt ра́на зарубцо́ўваецца