Verbum

zúfügen vt

1) дадава́ць

2) прычыня́ць (непрыемнасць);

j-m Scháden ~ рабі́ць каму́-н. шко́ду

zúführen

1. vt (D) падво́зіць (каго-н., што-н., каму-н., чаму-н.); падво́дзіць (каго-н. да каго-н.)

2) падава́ць (што-н. каму-н., чаму-н.); забяспе́чваць (чым-н., каго-н., што-н.); сілкава́ць (чым-н. што-н.)

3):

j-n dem Verdérben ~ прыве́сці каго́-н. да гі́белі;

die Verbrécher der Stráfe ~ пакара́ць злачы́нцаў

4) знахо́дзіць (пакупніка каму-н.); сва́таць (каго-н. каму-н.)

2. vi ве́сці (аб дарозе);

die Stráße führt auf den Markt zu ву́ліца вядзе́ да ры́нка

Zúführung f -, -en падво́з, прыво́з

zúfüllen vt

1) даліва́ць, падліва́ць

2):

éinen Gráben ~ засы́паць роў

Zug m -(e)s, Züge

1) рух;

im ~e díeser Máßnahmen у хо́дзе гэ́тых мерапрые́мстваў

2) перахо́д; пералёт (птушак)

3) шэ́сце, працэ́сія

4) цягні́к, по́езд;

j-n an den ~ bríngen* право́дзіць каго́-н. да цягніка́

5) ця́га (паветра); скразня́к

6) імкне́нне; ця́га, прыхі́льнасць (да чаго-н.);

dem ~e des Hérzens fólgen прыслухо́ўвацца да го́ласу сэ́рца, падпарадко́ўвацца го́ласу сэ́рца

7) ко́мін; дымахо́д

8) глыто́к;

auf éinen ~ за́лпам (выпіць);

mit [in] éinem ~e адны́м ма́хам

9) уды́х, заця́жка

10) ры́са (твару, характару, з’явы)

11) вайск. узво́д; эшало́н (цягнік)

12) тэх. расцяжэ́нне

13) пастро́нак

14) шахм. ход;

du bist am ~, der ~ ist an dir твой ход;

ábgegebener ~ запасны́ ход;

~ um ~ ход за хо́дам; перан. крок за кро́кам, паво́льна, паслядо́ўна

15) чарада́ (птушак); кася́к (рыб)

16)

~ in etw. bríngen* ажыві́ць яку́ю-н спра́ву;

◊

j-n auf dem ~ háben непрыя́зна ста́віцца да каго́-н., не мець ла́скі да каго́-н.

Zúgabe f -, -n

1) прыда́ча; даве́сак дава́жка

2) прэ́мія, (бяспла́тны) дада́так

3) выступле́нне (арты́ста) на біс

Zúgang m -(e)s, -gänge

1) до́ступ

2) увахо́д, прахо́д; вайск. по́дступ

3) прыро́ст

4) зноў прыбыва́ючыя

zúgänglich a дасту́пны;

vernünftigen Erwägungen ~ sein прыслухо́ўвацца да разу́мных пара́даў;

er ist für jédermann ~ ён прыма́е ўсі́х;

er ist schwer ~ ён негаваркі́, замкнёны

Zugänglichkeit f - дасту́пнасць

zúgeben* vt

1) прыдава́ць, дава́ць у дада́так, дадава́ць

2) згаджа́цца;

er gab mir zu, dass… ён пагадзі́ўся са мной, што…

3) прызнава́цца (у чым-н.)