Verbum

verlássen II a само́тны, пакі́нуты

Verlássenheit f - закі́нутасць, адзіно́цтва, бездапамо́жнасць

Verláub m:

mit ~ з ва́шага да́зволу

Verláuf m -(e)s, -läufe

1) цячэ́нне, ход (падзей);

éine Kránkheit mit tödlichem ~ хваро́ба са смяро́тным зыхо́дам;

im ~ (G, von D) у час;

nach ~ (G, von D) праз, пасля́ сканчэ́ння;

nach ~ méhrerer Stúnden праз не́калькі гадзі́н;

im ~ der Verhándlungen у хо́дзе [у час] перамо́ў

2) лі́нія, напра́мак (мяжы і г.д.)

verláufen*

1. vi (s) прахо́дзіць, міна́ць (пра час)

2) прахо́дзіць (пра дарогу, мяжу)

3) (in D) канча́цца, губля́цца (у лесе і г.д., аб дарозе)

4) (in А) перахо́дзіць (у іншы колер)

2. vt:

j-m den Weg ~ перабе́гчы каму́-н. даро́гу

3. ~, sich

1) заблудзі́цца, заблука́ць

2) канча́цца; спада́ць (пра паводку; перан. – пра натхненне, уздым);

die Sáche hat sich ~ спра́ва зайшла́ ў тупі́к

3) разыхо́дзіцца, растава́ць (пра натоўп)

verláusen vi (s) абвашы́вець

verláutbaren vt абвяшча́ць, паведамля́ць

Verláutbarung f -, -en дэклара́цыя, паведамле́нне, абве́стка;

ámtliche ~ афіцы́йнае паведамле́нне

verláuten:

es verláutet, dass… ка́жуць, што…; ста́ла вядо́ма, што…;

wie verláutet як ста́ла вядо́ма;

er hat nichts ~ lássen* ён не дае́ пра сябе́ ве́стак

verlängern vt

1) падаўжа́ць, праця́гваць

2) адтэрмінава́ць

3) разм. разбаўля́ць (малако і г.д.)

4) спарт. дава́ць дадатко́вы час (на гульню і г.д.)