Verluf m -(e)s, -läufe

1) цячэ́нне, ход (падзей);

ine Krnkheit mit tödlichem ~ хваро́ба са смяро́тным зыхо́дам;

im ~ (G, von D) у час;

nach ~ (G, von D) праз, пасля́ сканчэ́ння;

nach ~ mhrerer Stnden праз не́калькі гадзі́н;

im ~ der Verhndlungen у хо́дзе [у час] перамо́ў

2) лі́нія, напра́мак (мяжы і г.д.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)