Verántwortung f - адка́знасць;
die ~ übernéhmen* [auf sich (A) néhmen*] браць адка́знасць на сябе́;
die ~ áblehnen не браць на сябе́ адка́знасць, зняць з сябе́ адка́знасць;
die ~ von sich (D) auf j-n ábwälzen [ábschütteln] звалі́ць адка́знасць з сябе́ на каго́-н.;
j-n zur ~ zíehen* прыцягну́ць каго́-н. да адка́знасці;
die ~ lástet (schwer) auf ihm адка́знасць ляжы́ць цяжа́рам на ім;
die Hérsteller háben in éigener ~ zu prüfen кантро́ль право́дзіцца вытво́рцамі пад іх асабі́стую адка́знасць
verántwortungsbereit a які́ гато́вы ўзя́ць на сябе́ адка́знасць
verántwortungsbewusst a свядо́мы, які́ ўсведамля́е сваю́ адка́знасць
Verántwortungsbewusstsein n -s свядо́масць, усведамле́нне [пачуццё] адка́знасці
Verántwortungsgefühl n -(e)s пачуццё адка́знасці
verántwortungslos a безадка́зны
verántwortungsschwer a ве́льмі ця́жкі і адка́зны
verárbeiten vt
1) перапрацо́ўваць; апрацо́ўваць
2) ператраўля́ць (пра страўнік)
verárbeitend:
die ~e Industríe апрацо́ўчая прамысло́васць
Verárbeitung f -, -en апрацо́ўка; пераапрацо́ўка