verléiden
das ist mir verléidet гэ́та мне абры́дла
verléiden
das ist mir verléidet гэ́та мне абры́дла
Verléih
verléihen
1) пазыча́ць, дава́ць у доўг [напрака́т];
sein Ohr
2) надава́ць (бляск, сілу
éinem Gedánken Áusdruck ~ вы́казаць ду́мку
3) узнагаро́джваць (ордэнам каго
ihm wúrde ein Órden verlíehen яго́ ўзнагаро́дзілі о́рдэнам
Verléiher
Verléihung
1) пазы́ка, прака́т
2) узнагаро́джанне (ордэнам); прысуджэ́нне (прэміі); прысвае́нне (звання)
verléiten
sich ~ lássen
Verléiter
verlérnen
verlésen
1.
1) зачы́тваць, апавяшча́ць, аб’яўля́ць
2) рабі́ць пераклі́чку
2. ~, sich памылі́цца пры чыта́нні
verlésen
Béeren ~ перабіра́ць я́гады