verláufen*
1. vi (s) прахо́дзіць, міна́ць (пра час)
2) прахо́дзіць (пра дарогу, мяжу)
3) (in D) канча́цца, губля́цца (у лесе і г.д., аб дарозе)
4) (in А) перахо́дзіць (у іншы колер)
2. vt:
j-m den Weg ~ перабе́гчы каму́-н. даро́гу
3. ~, sich
1) заблудзі́цца, заблука́ць
2) канча́цца; спада́ць (пра паводку; перан. – пра натхненне, уздым);
die Sáche hat sich ~ спра́ва зайшла́ ў тупі́к
3) разыхо́дзіцца, растава́ць (пра натоўп)
verláusen vi (s) абвашы́вець
verláutbaren vt абвяшча́ць, паведамля́ць
Verláutbarung f -, -en дэклара́цыя, паведамле́нне, абве́стка;
ámtliche ~ афіцы́йнае паведамле́нне
verláuten:
es verláutet, dass… ка́жуць, што…; ста́ла вядо́ма, што…;
wie verláutet як ста́ла вядо́ма;
er hat nichts ~ lássen* ён не дае́ пра сябе́ ве́стак
verlängern vt
1) падаўжа́ць, праця́гваць
2) адтэрмінава́ць
3) разм. разбаўля́ць (малако і г.д.)
4) спарт. дава́ць дадатко́вы час (на гульню і г.д.)
verläppern vt разм. растранжы́рыць, змарнатра́віць
Verlässlichkeit f - надзе́йнасць