Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

ПрадмоваСкарачэнніКніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

verklpfen vt разм.

1) прада́ць

2) аддуба́сіць, адмалаці́ць (каго-н.)

verkncken vt разм.

1) засудзі́ць; прыгавары́ць да зняво́лення

2) пакі́нуць у ду́рнях (каго-н.)

verkncksen vt

1):

sich (D) etw. ~ вы́віхнуць сабе́ што-н.

2) гл. verknacken

verknllen, sich (in A) разм. закаха́цца (у каго-н.)

verknifen* vt разм. утры́млівацца (ад чаго-н.);

sich (D) mit Mühe das Lchen ~ з ця́жкасцю ўтрыма́цца ад сме́ху;

den Schreck ~ не выка́зваць стра́ху

verknffen a:

ein ~er Mund (з’е́дліва) сці́снутыя гу́бы;

ein ~es Gescht перакрыўлены [скрыўлены] (хі́трай усме́шкай) твар

verknttern vt змяць, скамячы́ць

verknten vt

1) завя́зваць вузло́м [у ву́зел]

2) перан. звя́зваць, аб’ядно́ўваць

verknöchern vi (s)

1) акасцяне́ць

2) закасцяне́ць

verknöchert a

1) акасцяне́лы

2) закасне́лы