verknácken
1) засудзі́ць; прыгавары́ць да зняво́лення
2) пакі́нуць у ду́рнях (каго
verknácken
1) засудзі́ць; прыгавары́ць да зняво́лення
2) пакі́нуць у ду́рнях (каго
verknácksen
1):
sich (
2)
verknállen, sich (in
verknéifen
sich (
den Schreck ~ не выка́зваць стра́ху
verkníffen
ein ~er Mund (з’е́дліва) сці́снутыя гу́бы;
ein ~es Gesícht перакрыўлены [скрыўлены] (хі́трай усме́шкай) твар
verkníttern
verknóten
1) завя́зваць вузло́м [у ву́зел]
2)
verknöchern
1) акасцяне́ць
2) закасцяне́ць
verknöchert
1) акасцяне́лы
2) закасне́лы
verknúsen