schéiden*
1. vt
1) аддзяля́ць
2) разво́дзіць (мужа і жонку);
die Éhe ~ скасава́ць шлюб
2. vi (s)
1) пакіда́ць;
aus dem Dienst ~ пакіда́ць слу́жбу
2) разві́твацца, расстава́цца
3. ~, sich
1) разво́дзіцца (пра мужа і жонку);
sie lássen sich ~ яны́ разво́дзяцца
2) разыхо́дзіцца;
hier ~ sich únsere Wége тут на́шыя шляхі́ разыхо́дзяцца
Schéidermeister m -s, - краве́ц
Schéidewand f -, -wände
1) перагаро́дка
2) перашко́да (тс. перан.);
die ~ zíehen* праве́сці грань
Schéideweg m -s, -e раздаро́жжа, скрыжава́нне, ро́стань;
am ~ stéhen* быць на ро́станях
Schéidung f -, -en
1) аддзяле́нне, раздзяле́нне
2) юрыд. разво́д, скасава́нне шлю́бу;
in die ~ (von D) wílligen пагадзі́цца на разво́д (з кім-н.)
Schein I m -s, -e
1) святло́, ззя́нне, зіх(а)це́нне, бляск
2) ба́чнасць, зне́шні вы́гляд;
~ und Sein ілю́зія і сапра́ўднасць;
zum (blóßen) ~ (то́лькі) для вы́гляду;
sich (D) den ~ gében*, als ob… рабі́ць вы́гляд [прыкі́нуцца] бы́ццам…;
der ~ spricht gégen ihn агу́льнае ўражанне не на яго́ кары́сць;
den ~ wáhren на вы́гляд [з вы́гляду] прытры́млівацца пра́віл прысто́йнасці
Schein II m -s, -e
1) пасве́дчанне
2) грашо́вы знак, банкно́та, купю́ра
3) распі́ска;
ein ~ über den Empfáng (von D) распі́ска ў атрыма́нні (чаго-н.)
Schéinangriff m -(e)s, -e вайск. несапра́ўдная ата́ка
schéinbar
1. a уяўны
2. adv
1) віда́ць
2) зне́шне, для ві́ду;
er hörte ~ áufmerksam ён прытвара́ўся, што слу́хае ўва́жліва