gehéim
1. a (па)тае́мны, сакрэ́тны
2. adv сакрэ́тна;
im ~en упо́тай;
~ tun* сакрэ́тнічаць;
mit etw. (D) ~ tun* рабі́ць з чаго́-н. сакрэ́т;
~ hálten* vt (vor D) захо́ўваць у таямні́цы, уто́йваць (ад каго-н.)
Gehéimábkommen n -s, - тае́мнае [сакрэ́тнае] пагадне́нне
Gehéimdienst m -(e)s, -e сакрэ́тная палі́цыя
Gehéimfach n -(e)s, -fächer тайні́к; патае́мная скры́нка
Gehéimnis n -ses, -se таямні́ца, сакрэ́т;
hínter ein ~ kómmen*, ein ~ lüften (рас)пазнава́ць таямні́цу;
Wáhrung des ~ses захава́нне та́йны;
Préisgabe des ~ses выдава́нне та́йны;
ein öffentliches ~ усі́м вядо́мы сакрэ́т
gehéimnisvoll a таямні́чы, тае́мны;
~ tun* сакрэ́тнічаць
Gehéimpolizei f - та́йная палі́цыя
Gehéimpolizist m -en, -en аге́нт сакрэ́тнай палі́цыі
Gehéimrat m -(e)s, -räte
1) та́йная ра́да
2) та́йны саве́тнік [дара́дчык]
Gehéimsache f -, -n сакрэ́тная спра́ва, сакрэ́тны дакуме́нт